දෙනියේ ඝනට වැවුන,
ලොකු වටකුරු කොළ වල,
සුවඳ දැනෙනා විට ,
මා මතකයේ ,
නුඹේ සුවඳ හමයි .
ඇවිදින දෙපා වලට ,
කැලතෙන දිය කඩිති වල ,
ඔබේ රුව ඇදී ,
කැඩී බිදී යයි .
රබර් යායේ ,
ඈත කෙලවරකින් ඇසුන ,
නරියකුගේ හඬ ....
හෙමින් දෝංකාර දී නැති වන විට ,
මාද ....
කෙමෙන් හීනි වී සුනු විසුනු වී යයි.
No comments:
Post a Comment