රාජාලියා හා නිම්න භූමිය

නිම්නයේ තම කැදැල්ලේ සිට
හිමිදිරියේ රාජාලි පියාපත්
සැලෙයි......
ජල කඳූරේ සිහිලද විඳ,
ඔහු යයි පියාඹා
ඉහල ගසෙක මුදූනට
යොමා තම නෙත්
සිසාරා නිම්නයේ
අණසක පැතිරවීමට
නද දෙයි
මහ හඬින්........   

නිම්න භූමිය  දසත
නිහඬ බවින් වෙලී ඇත
රාජාලි  පියාපත් නගන
නාදය.......
නිහැඬියාව තුලින්
නඟන 

ගුප්ත හඬ.....
නිම්නයේ ඉහල වැදී
දෝංකාර දෙයි
වියරු සිනහ හඬක්....... සේ

කුසට අහරක් සොයා
තුරු වදුලූ පීරමින්
විමසිලිමත් නෙතින්
සැරිසරයි.........
නිම්නයේ තණ අතර
තිබෙනා රස අහර
බුදින්නට වරම් නැති
ශෝකයෙන්  ....... 

ඉහල සිට
නෙත් හෙලයි
කුසගිනි වූ රාජාලියා

මතුව ශාකා විටප අතරින්
විශාල දිගු පියා විදා
රාජාලියා
පියඹා යයි ඉහලට
උඩුගුවනට පිවිස
නිදහස් සුව විඳිමින්
පාව යයි සැහැල්ලූවෙන්
විටෙක සියුම් රේඛාවක් ලෙසද
විටෙක තුරු හිස් අතරින් නොපෙනී
යනු
මනහර දසුනකි
නිම්න භූමියට

නිම්න  භූමිය
සඳ රුසින් ආලෝකමත් වූ 
විටදී
ගස් වැල් පවා මුනිවත රකිත්දී
දිය කඳූරද නිසල වුනු
අවස්ථාවක
නිහඬතාවය බිඳිමින්
රාජාලි පියාපත්   
නඳදෙන  හඬ
කෙතරම්  ගුප්තජනක හැඟමකින්
සිත පුබුදූවාලීද ?

මුමුනනා  ජල කඳූරත්
විශාල තුරු පියසිත්
ශෝභමාන නිම්න  භූමියත්
ආදරණීය රාජාලියාත්
එක්ව මවනා සොඳුරු
සිත්තම.....
සදාකල් රැඳෙනු
ඇත
මතකයේ..........
                       

                               ප්‍රභාත් මාධව වීරසිංහ විසින්   2002 දී